คิดถึงลูกสาวจังเลย

วันนี้ไม่รู้เป็นไง ขับรถส่งนักเรียนเสร็จอยากกลับบ้านให้ไวๆ จัง คิดถึงเด็กหญิงซูกัสจัง มันกะวนกะวายยังไงชอบกลพอผมกลับมาถึงบ้านเปิดประตูห้องเสียงร้องดัง แง๊ว… เบา จ๊ะเอ๋! ผมพูดออกมาว่า "ซูกัสจัง" ก็อุ้มซูกัสขึ้นมาหอม1ที คิดถึงจังเลยและรู้สึกว่าลูกสาวผมนั้นยังไม่ได้กินอะไรแน่เลย ก็เลยเปิดขวดเทอาหารเม็ดให้ กินใหญ่เลย จากนั้นผมก็ไปเอาอาหารเปียกมาคลุกกับอาหารเม็ดให้ทานอีกกินเรียบวิสกัสแบบซอง หมดเลย 1 ซอง กินเสร็จผมเอาถาดไปล้างเดินเข้าห้องมาเปิดแอร์ให้ มองไปบนโต๊ะ ซูกัส ชูหัว อิอิ ขี้ตาพร้อมน้ำตาบานเลยรอให้ผมเช็ด จับเช็ดหุหุดีจังวันนี้ไม่มีดิ้นเลยให้เช็ดแต่โดยดี
 
ปล.ที่วันนี้คิดถึง สงสัยซูกัสหิวอยากให้ผมกลับไวๆอะนะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s